#32. De brief aan mezelf.

Stephany van Cranenbroek: “Schrijf een brief aan je jongere zelf”.

Hey jongere Martijn,

Wat jij nog allemaal beleven zal!

Ben je een jaar of vijf, dan zal je nog zoveel ontdekken. Je zal tellen en spellen, tekenen en rekenen. Je zal voetballen, vaak met wisselend succes. Je zal vallen met je te grote fiets en je zal dat trauma vlotjes verwerken. Je zal kennismaken met Ketnet, Pokémon en de Game Boy. Je zal stiekem een beetje wenen als je van school verandert. Je zal met een pingpongpalet tegen iemands hoofd slaan tijdens bosklassen, en je zal zelf af en toe een pak slaag krijgen op de speelplaats.

Ben je een jaar of vijftien, dan zal je nog zoveel beleven. Je zal markeren en studeren, klinken en drinken. Je zal zelf koken, vaak met wisselend succes. Je zal vallen voor een lief dat je na drie maanden dumpt en je zal dat trauma langzaam verwerken. Je zal kennismaken met Netflix, de Harlem Shake en virtual reality. Je zal stiekem een beetje wenen als je naar Argentinië verhuist. Je zal in Leuven pinten achteroverslaan, en je zal af en toe een pak slaag krijgen op FIFA.

Ben je een jaar of vijftentwintig, dan zal je nog zoveel leren. Je zal creëren en presenteren, uitpluizen en verhuizen. Je zal een thesis schrijven, vaak met wisselend succes. Je zal in de reclame met je neus in de boter vallen, maar er wel hard voor moeten werken. Je zal kennismaken met fake news, Blinkist en Big Shaq. Je zal stiekem een beetje wenen op de ochtend na je housewarming. Je zal nagels met koppen slaan, en je zal af en toe een pak slaag krijgen op pitchdag.

Eigenlijk maakt het niet uit hoe oud je bent, jongere Martijn. Wat telt, is dit: je zal ontzettend veel ontdekken, beleven en leren. Je staat voor adembenemende avonturen en uiteenlopende uitdagingen, voor kleurrijke kennismakingen en memorabele momenten.

Behalve als je de ik van gisteren bent. Dan ga je morgen gewoon urenlang je hoofd breken over hoe je een brief aan je jongere zelf schrijft. En of dat dan geen tijdreisparadox creëert. En waarom je ooit met een dagelijkse blog begonnen bent.

Veel plezier,

Jij

Published by:

Martijn Beckers

I’m Martijn. One day I hope to become a succesful writer of some sort. A novelist, maybe. Or a columnist, a journalist or an advertising copywriter. I haven’t figured that part out yet. What I do know, however, is that practice makes perfect. You know what they say: 10,000 hours of deliberate exercise. Or 365 days, in this case.

Categories Dutch, Long, Stephany van Cranenbroek