#37. De ode aan het zicht.

Stephany van Cranenbroek: “Schrijf een ode aan je favoriete zintuig”.

Oh zicht, gij zijt de enige die mij daagt
Als men mij naar mijn favoriete zintuig vraagt
En vragen ze mij wat ik daarmee wil bedoelen
Dan zeg ik dat ik mijn verzen niet kan voelen

Oh zicht, als gij iets lelijks ziet
Dan sluiten mijn ogen en kijk ik niet
Maar ik ontbreek steeds zulke kleppen
Als mijn neus of oren wat vies onderscheppen

Oh zicht, het schoonste vist enkel gij voor mij uit
Want fonkelende ogen maken geen geluid
Er valt ook niks te voelen aan kleuren
En regenbogen hebben geen zeven geuren

Oh zicht, in detail of in perspectief
Al blikkend en loerend heb ik u lief
Misschien bekijk ik u door een te roze bril
Maar toch denk ik niet dat ik van u afzien wil

Published by:

Martijn Beckers

I’m Martijn. One day I hope to become a succesful writer of some sort. A novelist, maybe. Or a columnist, a journalist or an advertising copywriter. I haven’t figured that part out yet. What I do know, however, is that practice makes perfect. You know what they say: 10,000 hours of deliberate exercise. Or 365 days, in this case.

Categories Dutch, Long, Stephany van Cranenbroek