#55. De bedankbrief.

Thomas Rubbens: “Bedank een groep vrijwilligers voor hun inzet”.

Dag Artsen Zonder Grenzen,

Ik ben een eigenwijs en weinig respectvol ventje.

Ik vind bijvoorbeeld niet dat je meer respect moet hebben voor ouderen, gewoon omdat ze toevallig eerder geboren zijn. Ik vind niet dat je meer respect moet hebben voor topsporters, gewoon omdat ze toevallig de juiste genen hebben. Ik vind niet dat je meer respect moet hebben voor mensen die lang gestudeerd hebben, gewoon omdat ze toevallig voldoende IQ en licht gepigmenteerde ouders hebben. Ik denk dat iedereen elk van die dingen zou kunnen in de juiste omstandigheden.

Maar er zijn ook mensen voor wie ik wel eindeloos respect heb. Mensen die anders durven zijn, die zich niks aantrekken van wat de meute meent. Mensen die doen wat juist is, en niet wat juist betaald is. Mensen die hun eigen leven niet belangrijker achten dan dat van een ander. Mensen die niet geloven in de smerige smoes van de druppel op de hete plaat. Mensen die hun eigen veiligheid, gezondheid, kapitaal en toekomst kunnen opofferen voor het welzijn van een ander.

Chapeau, Artsen Zonder Grenzen. Ik zou het niet kunnen.

 

Published by:

Martijn Beckers

I’m Martijn. One day I hope to become a succesful writer of some sort. A novelist, maybe. Or a columnist, a journalist or an advertising copywriter. I haven’t figured that part out yet. What I do know, however, is that practice makes perfect. You know what they say: 10,000 hours of deliberate exercise. Or 365 days, in this case.

Categories Dutch, Long, Thomas Rubbens